กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...
มีเจ้าชายองค์หนึ่งเป็นคนที่ร่าเริงสดใสมีเสน่ห์
เป็นที่หมายปองของบรรดาหญิงสาวทั้งหลายจนกระทั่ง
วันหนึ่งมีแม่มดคนหนึ่งได้ขี่ไม้กวาดผ่านมาที่หน้าต่าง
ตอนนั้นเจ้าชายกำลังอาบน้ำอยู่
แม่มดตกใจเห็นอะไรขาวๆ ก็เลยหยุดดู
หลังจากเห็นเจ้าชายอาบน้ำก็ติดใจ
เวลาผ่านไป14 วัน
เจ้าชายเริ่มรู้สึกตัวก็เลยดักจับว่าเป็นใครมาแอบดู
ตอนหลังก็เลยรู้ว่าเป็น แม่มด
เจ้าชายรู้สึกรังเกียจมากที่รู้ว่าเป็นแม่มด
แต่ เจ้าชายก็กลัวว่าแม่มดจะใช้เวทมนต์ทำลายตน
เจ้าชายจึงเลิกไม่อาบน้ำ
จากหนึ่งวันเป็นสองเป็นสามเป็นสี่จนในที่สุดเป็นเดือน
แม่มดก็มาคอยแอบดูเป็นเดือนเหมือนกัน
แต่ไม่เห็นเจ้าชายอาบน้ำก็รู้สึกหงุดหงิด อดได้ดูของดี
คืนหนึ่งก็แอบเข้าไปหาเจ้าชายตอนกลางคืนแล้วถามกับเจ้าชายว่า
ทำไมไม่ยอมอาบน้ำมาเป็นเดือนแล้ว
เจ้าชายก็ตอบไปว่า
"คนอย่างเรายอมที่จะทนเหม็นดีกว่าที่จะให้เจ้าแอบดูร่างกายเรา "
แม่มดโกรธมากที่ได้ยินดังนั้นจึงสาปให้เจ้าชายเป็นแมงชนิดหนึ่งที่ไม่มีในโลกนี้
. . . . . . ... ... . . . . . .
มีวิธีแก้อยู่ 2 วิธี
1.ต้องมีหญิงสาวมาจูบเจ้าชาย
2.เจ้าชายต้องอาบน้ำให้แม่มดดูตลอดชีวิต
เจ้าชายทน ยอมไม่เลือกวิธีที่สอง ด้วยความหยิ่งของลูกผู้ชาย
เจ้าชายจึงเดินทางไปตามสถานที่ต่างๆ เพื่อหาหญิงสาวมาจูบตน
ชาวบ้านต่างๆก็รู้ข่าวเรื่องเจ้าชาย
หญิงสาวหลายคนพยายามจะมาจูบเจ้าชายเพื่อให้หายจากคำสาป
แต่ก็ไม่มีใครจะทนกับรูปร่างที่น่าเกียจนั้นได้แต่เจ้าชายก็พยายามหาหญิงสาวสักคนที่จะยอมจูบเจ้าชาย
เจ้าชายจึงเดินทางต่อไปเรื่อยๆ
ชาวบ้านชาวเมืองที่เห็นและรู้ข่าวต่างเรียกแมงเจ้าชายที่โดนสาป
จนกระทั่งติดปากกันไปเป็นคำว่า ´ แมงสาป ´มาจนถึงทุกวันนี้
น่าสงสารนะ
ที่ไม่มีใครสามารถช่วยเจ้าชายได้แม้มันจะหลายร้อยปีแล้ว
สาวๆคนไหนอยากเห็นความหล่อของเจ้าชายของเรา
และอยากเป็นเจ้าหญิงก็ช่วยไปจูบเจ้าชายหน่อย
เค้าจะได้พ้นจากคำสาปสักที
